လူအတစ္ေကာင္ရဲ႕ အန္ဖတ္

က်ေနာ္က ကမ္းလဲမျမင္ တဲ့အကန္း

လမ္းမျမင္ရပဲ လန္းေနတဲ့ေကာင္

ေမွာင္လို႔လားလို႔ေမးေတာ့

ေျပာဖူးပါတယ္

မ်က္မျမင္သိေသာအလင္းဟာ အေမွာင္လို႔

ဒီမွာ . . . တစ္ခါေျပာနဲ႔ မွတ္ထားဗ်ာ

ထပ္ခါထပ္ခါ ေျပာေနရတာ

ကြက္စိပ္ေဟာတဲ့လူေတြရဲ႕အလုပ္

ၾကည့္လိုက္ရင္ မႈန္ကုပ္ကုပ္နဲ႔

အျမင္ကမႈန္ေတာ့လည္း

ကုတ္တာေတာင္ေနရာလြဲတာေပါ့ေလ

တစ္ခါတစ္ေလဟုတ္လား

မေန႔ကလည္းတစ္ခါၾကားလိုက္သလိုပဲ

တစ္ေန႔လာလည္း တစ္ခါတစ္ေလ

ဘတ္စ္ကားက မွတ္တိုင္ေတြကိုမေစာင့္ဘူးဗ်

အာဒမ္နဲ႔ဧ၀က ဘာေတြပဲျဖစ္ခဲ့ျဖစ္ခဲ့

နည္းနည္းေလးေတာ့ျဖစ္ျဖစ္သက္ဆိုင္တယ္ေတာ့ထားလိုက္ ။

မဆိုင္လည္း ဆိုင္ပစ္လိုက္မွာပဲမဟုတ္လား ။

ဆိုင္ကေနမွ ၀ယ္လို႔မရတာ . . .

မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္က လာတာေလ

သူကလည္း သူ႔အထာနဲ႔ေတာ့ သူေပါ့ဗ်

သူ အ, တာေတာ့ဘယ္ဟုတ္မလဲ

အဲဒါလည္း သူ႔အထာပဲကိုး။

ဒါေလးေတာင္မသိရင္ေတာ့

ဦးေႏွာက္က ဆိုဒ္ေသးတယ္ထင္တယ္

ေအာ္ဒါမွာထားေသးလား

ေတြးတတ္ေခၚတတ္တဲ့ေကာင္ ဆိုဒ္ႀကီးႀကီးရခ်င္တယ္လို႔မ်ား. . .

ေတြးပီးမွ လွမ္းေခၚဖို႔ေတာ့ သိထားဗ်ေနာ္

မေတြးပဲလွမ္းေခၚလိုက္ရင္လည္း

အႏၱရာယ္က ခပ္မ်ားမ်ားေလ

ခင္ဗ်ားကေတာ့ ဘယ္ပဲသြားသြား

အေဖာ္ေလးနဲ႔မွမဟုတ္လား ။

အေဖာ္မပါရင္ နိဗၺာန္ေတာင္မသြားဘူးဆိုေတာ့

ဒီတစ္သက္ေတာ့ ေရာက္မယ္မထင္ဘူး။

စိတ္ေရာကိုယ္ေရာႏွစ္ထားၿပီးမွ

အႏွစ္သာရမရွိခဲ့တာ

ႏွစ္ေတြဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီလဲ. . . .

အစြန္အဖ်ား ေလွ်ာက္ၿပီးတင္ မထားနဲ႔

မေတာ္ရင္က်ကြဲတတ္တယ္လို႔လည္း

ေလွ်ာက္တင္ပါရေစ

ဒီေလာက္ၾကာေအာင္ေရျမင့္ေပးေနလည္း

ၾကာကေတာ့တင့္မလာဘူး

ေရစက္ကိုေတာင္မွ

ေရတြက္ၿပီးခ်ေနတာပဲဗ်ာ. . . .

ေျပာရတာမ်ားလာေတာ့

အသံေတြ အသြားအလာမရွိေတာ့ပဲ

အ , သြား ၾကရွာၿပီ ။

ႏိုဝင္ဘာေရာက္ၿပီ ေမေမ

ဒီကေန႔ဟာ က်ေနာ္ဆိုတဲ့ေကာင္တစ္ေယာက္ ေျခေထာက္ေပါက္ခဲ့တာ ဆယ္စုႏွစ္ႏွစ္ခုရဲ႕စည္းအျပင္ကို ေျခတစ္လွမ္းကၽြံမိတဲ့ေန႔ေပါ့။ ဟိုး. . . ခပ္လွမ္းလွမ္းက လြမ္းေနမယ့္အေမ့ကို ဒီကဗ်ာေလးနဲ႔ဦးခ်ပါရေစ။

ႏိုဝင္ဘာေရာက္ၿပီ ေမေမ

တစ္ခုခုမ်ားမွားေနသလားဆိုေတာ့
တစ္ခုခုမကဘူး မွားေနတယ္ေမေမ
ဒါနဲ႔ပဲ . . .
ဟိမဝႏၱာကို
ဖိနပ္မပါပဲ တက္လာခဲ့တယ္။

ေမေမေရ. . .
လမ္းေလွ်ာက္ေကာင္းတဲ့လူမိုက္
ခုေတာ့ ခလုပ္တိုက္ၿပီ။

“သားေရ. . . ေလွမထြက္ခင္ ေရကူးတတ္ေအာင္ သင္ထား”တဲ့
ဟုတ္တယ္ေမေမရယ္
တက္မပါပဲ
ပင္လယ္ကိုေလွာ္ဖို႔ႀကိဳးစားတာ
သား. . . မွားတယ္။

ဒီေဆာင္းကလည္း
အေဟာင္းႀကီးပါေမေမရယ္
ဘာလို႔ေစာင္အသစ္ေတြၿခံဳမလဲ
အေႏြြးထည္အေဟာင္းေလးလည္း ေႏြးပါတယ္။

ေမေမခဏခဏေျပာတယ္
“ခုလိုႏိုဝင္ဘာမ်ိဳးေပါ့”တဲ့
ေမေမ့အတြက္ေတာ့ ႏိုဝင္ဘာတိုင္းဟာ
တူေနမွာေပါ့
တကယ္ေတာ့. . .
ခုႏိုဝင္ဘာက အဲဒီတုန္းကလို
မေအးေတာ့ဘူးဗ်။

ခုဆို ႏိုဝင္ဘာကိုေရာက္ၿပီေလ
ဒီတစ္ႏွစ္လည္း
ကုန္းထိပ္ကဘုန္းႀကီးေက်ာင္းအတြက္
ေမေမဆြမ္းတစ္ခ်ိဳင့္ခ်က္ေတာ့မယ္ဆိုတာ
သားသိပါတယ္။

သားမွတ္မိေသးတယ္ေမေမရာ
ငယ္ငယ္တုန္းကေလ
ေမေမက ေျမျပင္ေပၚၾကယ္ပံုေရးျပေတာ့
သားကမိုးေပၚမွလက္ညွိဳးထိုးျပခဲ့တာ
အဲဒီၾကယ္ကေလးကေတာ့
မိုးေပၚမွာခုလင္းေနၿပီ
သားကေတာ့
ေျမျပင္ကိုငံု႔ၾကည့္ေနတုန္းပဲ ေမေမ ။ ။

“သို ့….ရိုးရာ….”

“သို ့….ရိုးရာ….”

 

ဒီကေန ့ ၿဗိစၧာရာသီရဲ ့

၁၆ေယာက္ေျမာက္ေကာင္ေလးတေယာက္…

မိုးေရစက္ေတြရဲ ့အေ၀း…ေျပးရင္းလႊားရင္း

လူ ့ေလာကထဲ လမ္းမွားေရာက္လာခဲ့တဲ့ ေန ့ေပါ့…

 

အဲ့ဒီ့ေကာင္ေလးေပါ့..

အိပ္မက္ေတြ စိုရီလူးရာေနာက္..

နွင္းဆီ၀ါေတြ ပိုက္ခူးျပီး…

အမိအရ လိုက္ခဲ့ဖူးတယ္….

 

လူငယ္တေယာက္ရဲ ့ညတာတိုေသာ ေန ့ရက္ေတြၾကား

ကဗ်ာစာရြက္မ်ားစြာ…အုပ္မိုးဖူးခဲ့…

ေက်းဇူးျပဳျပီး…

“အဓိပၸါယ္ မရွိတဲ့အလုပ္ေတြ” ဆိုတဲ့စကားနဲ ့…

လူငယ္ေလးရဲ ့နွလံုးသားကို မထိုးနွက္ၾကပါနဲ ့….

 

ကဗ်ာဆရာ ဆိုတာ မဟာဆန္ခ်င္မွ ဆန္မယ္…

သို ့ေပမယ့္…

ေရာက္ေလရာ အရပ္ လက္အုပ္မမိုးတတ္တဲ့…

အသြားထက္ထက္ ကေလာင္တန္ေတြ…

တန္ရာတန္ရာ ဂုဏ္သိကၡာေတာ့ ရွိၾကေလရဲ ့…

 

ကဲ…ဒီေန ့ဒီရက္…

တရား၀င္ လူလားေျမာက္ခြင့္ရတဲ့…သားရိုးရာေရ….

 

မာယာရွင္ ေလာကၾကီးေနာက္….

သူတကာ လက္ညိဳးညႊန္ရာေအာက္….

လမ္းမေပ်ာက္ပါေစနဲ ့….ကြယ္…

ကိုယ့္ေျခေထာက္ေတြ ကိုယ္ျမတ္နိူး…

ကိုယ့္ေလွကိုယ္ ခရီးေရာက္ေအာင္ထိုးနိုင္တဲ့…

မာတာ ့လက္ရံုး..

ျမတ္ေသာလိမၼာ…

သားေကာင္းရတနာ တပါး…

ထာ၀ရ ျဖစ္သြားနိုင္ပါေစ…

ခ်စ္ေသာ ေမာင္ငယ္ေလး ေရ…လို ့...။  ။

 

မွ

ေႏြးေႏြးသဲမြန္…( For 10 Nov 2009, Yoeyar’s 21st B’day)

 

နာတာ႐ွည္ၾကသူမ်ား

နာတာ႐ွည္ၾကသူမ်ား



ကေလးေတြေဆာ့တဲ့အ႐ုပ္က

မီးထ, ထၿပီးေတာက္ျပ





အရပ္႐ွစ္မ်က္ႏွာလိုက္ၾကည့္ေတာ့

ေ႐ွ႕ခုနစ္ဘ၀ ၊ ေနာက္ခုနစ္ဘ၀အနား ေရာက္ခဲ့တယ္





တစ္ကိုယ္ရည္တစ္ကာယအတၱအတြက္

လက္စြဲမႏၱာန္ ၊ လက္သံုးစကား ၊ လက္သံုးဓါး





ခင္ဗ်ားနာမက်န္းျဖစ္ေတာ့

ဘုရားသခင္ကိုပါ `ေနမေကာင္းဘူးလား´ အေဖာ္ညွိ





ထန္းသီးေၾကြခိုက္ က်ီးနင္းခိုက္

`ျဖန္း´ခနဲ လက္ထဲကဖဲကို႐ိုက္ခ်လိုက္တယ္





` . . . . . . . . . ´ အၿပံဳးပါးပါးနဲ႔ေျပာ

ဒါ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ မိုက္ေၾကးခြဲနည္းပဲ





တန္းစီပါ တန္းစီပါ ဆက္ဆြဲၿပီးမွလက္မႏႈတ္နဲ႔

လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ပါ





၁၈ ႏွစ္ျပည့္တာနဲ႔ ငရဲကိုတရား၀င္ေျခစလွမ္းလို႔ရၿပီ

`ေၾကာင္ၾကာၾကာေရမငုပ္ဘူး´ ဘယ္သူေျပာလဲ

ေအာက္ဆီဂ်င္ဘူးေဆာင္ထားတဲ့ . . .

အဲဒီ ေၾကာင္ဖားေတြ တပံုႀကီး





ဟိုမွာ . . . ေသခ်ာၾကည့္ထား

`ငါေျပာသလိုလုပ္ ငါလုပ္သလိုမလုပ္နဲ႔´ အစခ်ီ

`လုပ္သလိုမျဖစ္ရင္ ျဖစ္သလိုလုပ္´ အဆံုး

လက္ကမ္းစာ႐ြက္ေ၀ေနတဲ့ လမ္းဆံုလမ္းခြက လူယဥ္ေက်းေတြ ။ ။



သူရႆ၀ါ





ရသစာေပအႏုပညာဘေလာ့ဂ္





http://thurathawah.myanmarbloggers.info

အိပ္မက္ က်မ္းစာ

ညသည္ ေအးစက္ေနသည္
လမ္းျပတတ္ေသာ ဝတ္ရုံတို႕ျဖင့္
ငါ့ကို . . . ျခံဳပါ
ထိုလက္ဖဝါးတစ္စံုျဖင့္
ငါ . . . ဖူးပြင့္ခ်င္ပါသည္

အပုိင္းအကန္႕ေတြ ျဖတ္ေတာက္
စည္းမ်ဥ္းေဘာင္ ေပ်ာက္တဲ့ေန႕ကို မေရာက္လည္း
လန္းသစ္ခဲ့ ငါ့ပန္းရုံလႊာ
နင့္အတြက္သာ ေႏြးေထြး
ငါ့ အနာဂါတ္ကို ေပးခ်င္တယ္ . . .

ျမဴခုိးေသာ ေႏြရာသီမ်ား၊ ဒီဇင္ဘာ ႏွင္းမ်ား
လူသူအေရာက္ေပါက္နည္းေသာ
ငါ့မွတ္တုိင္ေလးမွာ
ေအးျမေသာ ေရၾကည္လက္ႏွင့္ နင့္ကို ႀကိဳေနပါမည္

ျဖစ္ႏုိင္မယ္ဆိုရင္
သဲကႏၱာရမွာလည္း
ဥယ်ာဥ္ျဖစ္ေအာင္ ဖန္ဆင္း
နင့္အတြက္ ပ်ိဳးခင္းေလးေတြ သင္းေစမယ္

ကဗ်ာသံ ၊ အလကာၤသံ
အိပ္မက္တုိ႕ ပြင့္ဖူး . . . အနာဂါတ္တို႕ လြင့္သုန္
နက္ျဖန္ခါတိုင္းမွာ ဆံုခ်င္တယ္

ခ်ိဳရီေမႊးျမ ထာဝရပြင့္ေဝ
ငါ့သစၥာေရာင္ က်မ္းစာပုိဒ္ၾကား
နင့္အသံေတြ နားခုိပါေတာ့ . . .
(ေသာတ + အိပ္မက္ျဖဴ)


(ထုိသို႕ျဖင့္ ေလွ်ာက္ခဲ့ေသာ လမ္းတို႕သည္ ၾကမ္း၏ ၊ႏူးညံ႕၏ ၊ ညႊတ္ကြင္းတို႕ ရွိ၏ ၊ မာယာဖြဲ႕ ေလာကမွာမွ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ မီးအိမ္ကေလးတုိ႕၏ လမ္းသည္ ဆံုမွတ္တစ္ခုစာကို ျပန္လည္ ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ ထုိသို႕ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ မီးအိမ္ကေလး ၊ မီးအိမ္ကေလးႏွင့္ကၽြန္ေတာ္ နက္ျဖန္ခါေပါင္းမ်ားစြာကို လွမ္းေလွ်ာက္ေနပါဦးမည္။)
(ခ်စ္သူသက္တမ္း (၁) ႏွစ္ျပည့္ အမွတ္တရ)

ကဗ်ာဆရာ ေျပာတဲ့ ပံုျပင္

တစ္ခါတုန္းက

ငွက္မေလးတစ္ေကာင္ဟာ သူ႔ကုိယ္သူ

ေသာၾကာၾကယ္ပါလုိ႔ ေျပာၿပီး

ကၽြန္ေတာ့္ဆီ

လာ "နား" တယ္ ၊၊

 

·         ပန္းသီး တစ္လံုးေၾကြက်လာမႈေၾကာင့္ ကမာၻေျမဆြဲအားႏွင့္အတူ ဧဒင္ဆြဲအားကိုပါ ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ခဲ့သူမွာ အာဒံသာ ျဖစ္သည္ ဟု ကၽြန္ေတာ္က ေျပာေတာ့ သူမ က အသံဖြဖြေလးႏွင့္ ရယ္သည္ ၊၊

·         ငါ့ ရဲ႕ လ မင္း … သီခ်င္း

·         ဘာနဲ႔မွ မႏိႈင္းပဲ သူမကို ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္သည္ ၊၊

·         ကၽြန္ေတာ္က သူမ ခ်စ္တဲ့ ဝက္ဝံေလးတစ္ေကာင္ ျဖစ္ခဲ့

·         လက္ေဗြရာခ်င္း မွားသြားေလာက္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လက္ေတြခိုင္ၿမဲေနခဲ့

·         အထိမ္းအမွတ္ေန႔ ၊ သူမ ပါးျပင္ ၊ ကၽြန္ေတာ့္ အသက္ရႈလမ္းေၾကာင္း

·         ႏွစ္နာရီစာ ကမာၻေလးအတြက္ စၾကာဝဠာတစ္ခုစာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လြမ္းခဲ့ၾက

·         စာရြက္ေလးေတြေပၚမွာ သူမေျပာထားတဲ့ စကားေတြအမ်ားႀကီးရွိသည္ ၊၊

·         နတ္သမီးေခၚတဲ့ ဂါထာ ( 09-503××××)

·         ပင္လယ္ကို တစ္ေယာက္တစ္ဝက္ေငးမယ္ဆုိတဲ့ ကတိစကား

·         ေစတန္ဝင္စားတဲ့ ေလယာဥ္ပ်ံအေၾကာင္း

·         အံစာတံုးေလးေတြရဲ႕ ေရြ႕လ်ားမႈမွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အေရျပားေလးေတြ သာယာဖြယ္နာက်င္မႈျဖစ္ခဲ့ၾက

·         အစိမ္းေရာင္အက်ၤီေလးႏွစ္ထည္ရဲ႕ မေျပာေကာင္းမဆုိေကာင္း ကြဲကြာမႈ

·         ပင္လယ္ကို အတုိင္းအတာနဲ႔ မတုိင္းတာခဲ့ရင္ ပင္လယ္ဟာ အၿမဲတမ္းျပာလဲ့ေနမွာေပါ့

·         ဒီဂရီအမ်ားႀကီးတိမ္းေစာင္းသြားပံု

·         ႏွလံုးသားထဲ ထုိးအစိုက္ခံခဲ့ရတဲ့ ေပတံ

·         ကၽြန္ေတာ္ဟာ သူမ လမ္းေပၚက ေကာက္ရတဲ့ လမ္းျဖစ္ၿပီး .. လမ္းေပၚမွာပဲ ပစ္အခ်ခံခဲ့ရ

·         ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့ ဒုကၡမီးအိမ္

·         စုထားတဲ့ ေတာင္းပန္စကားေတြ ဆြဲစုတ္ခံရတဲ့ေန႔မ်ား

·         " ေန ရစ္ ေတာ့ ကြယ္ ၊ သြား ေတာ့ မယ္ "  သီခ်င္း

·         ႏွလံုးသားထဲ ထုိးအစိုက္ခံခဲ့ရတဲ့ ေပတံ                                                                                                  ႏွလံုးသားထဲ ထုိးအစိုက္ခံခဲ့ရတဲ့ ေပတံ                                                                                                  ႏွလံုးသားထဲ ထုိးအစိုက္ခံခဲ့ရတဲ့ ေပတံ                                                                                                                                                 ႏွလံုးသားထဲ ထုိးအစိုက္ခံခဲ့ရတဲ့ ေပတံ

·         ဒုကၡအထူႀကီး နဲ႔ ရူး …..

·         ေျမပံုေပၚက ပုစြန္ေတာင္ၿမိဳ႕ေလးကုိၾကည့္ၿပီး                                                                                          ဆတ္ဆတ္ခါေအာင္ လြမ္း ခဲ့ တယ္ ၊၊

 

(ကၽြန္ေတာ္သူမ)

ကၽြန္ေတာ္--သူမ

ကၽြန္ေတာ္---သူမ

ကၽြန္ေတာ္-----သူမ

ကၽြန္ေတာ္---------သူမ

ကၽြန္ေတာ္--------------------သူမ

ကၽြန္ေတာ္-----------------------------သူမ

ကၽြန္ေတာ္-------------------------------------သူမ

ကၽြန္ေတာ္------------------------------------------------သူမ

ကၽြန္ေတာ္------------------------------------------------------------သူမ

ကၽြန္ေတာ္--------------------------------------------------------------------သူမ

ကၽြန္ေတာ္------------------------------------------------------------------------------သူမ

ကၽြန္ေတာ္-------------------------------------------------------------------------------------သူမ

 

တစ္ခါတုန္းက

ငွက္မေလးတစ္ေကာင္ဟာ

သူ႔ကိုယ္သူ

ဓူဝံၾကယ္ ပါလုိ႔ ေျပာၿပီး

ကၽြန္ေတာ့္ဆီက ပ်ံသြားတယ္ ၊၊           ၊၊

စကၠဴရုပ္မ ႏႈတ္ခမ္းေပၚ တက္ေသတဲ့ အလြမ္း

ငါ .................. .........................
.................. .........................

ျပာခ်ထားတဲ့ စကၠဴရုပ္မ

ငါ .................... .......................
.................... .......................

သံပတ္မေပးပဲ ထထ ` က ´ လို႔ .... ။

သိပ္မႀကားလိုက္ဘူး

ႏႈတ္ခမ္းျပတ္ နဲ႔ ေရာယွက္

ေသြးေႀကာ နက္နက္ေတြ

ရန႔ံမရွိပဲ ေသတဲ့ အလြမ္း

စကားလံုး ေျပာစရာမရွိ ( ေျပာစရာ စကားလံုးမရွိ )

နာရီ ဒိုင္ခြက္ထဲအလည္ အေရာက္မွာ သန္းေခါင္ေက်ာ္ေနျပီ

ဆယ့္ႏွစ္နာရီထိုးတာလား

လြမ္းစရာရွိလား လြမ္းစရာရွိလား

လြမ္းစရာမရွိ ေသစရာရွိ

အုတ္ဂူျဖဴျဖဴလား နံပါတ္အေသးစား ၆ လို႔

ေအာ္သံႀကား ပန္းသီးစားမလား စကၠဴရုပ္မ

အခု ျပစ္လႊတ္လိုက္တဲ့ ၁၂ နာရီက အေတာင္ပံပါမလာဘူး

အဲ့ဒီ ရနံ႔ကို ဘယ္သူေတြ ေငးေနလဲ

ငါကေတာ့ ေသဖို႔ အတြက္ ႏႈတ္ခမ္းျပတ္တခုကို လြမ္းေနရ

နင့္ ေသြးေျခရာေတြ နင့္ ေသြးေျခရာေတြ

နန္းေတာ္တံခါး၀မွာ ျခြတ္ခဲ့

အနက္ေရာင္ ၀တ္ရံုခြ်တ္ခ်လုိက္ေတာ့

အိပ္မက္ဆိုးႀကီးပါလာ

မီးခိုးေငြ႔ေတြႀကား ေကာက္ေႀကာင္းအထပ္ထပ္

ဘာ အနံ႔ေတြလား

ဘာေျပာသံႀကားလို႔

ဘယ္သူမွမရွိဘူး

( အလြမ္း ) တစ္ေယာက္ထဲ ႏႈတ္ခမ္းျပတ္ေပၚမွာ

ေသလို႔ .... ။ ။