လူအတစ္ေကာင္ရဲ႕ အန္ဖတ္

က်ေနာ္က ကမ္းလဲမျမင္ တဲ့အကန္း

လမ္းမျမင္ရပဲ လန္းေနတဲ့ေကာင္

ေမွာင္လို႔လားလို႔ေမးေတာ့

ေျပာဖူးပါတယ္

မ်က္မျမင္သိေသာအလင္းဟာ အေမွာင္လို႔

ဒီမွာ . . . တစ္ခါေျပာနဲ႔ မွတ္ထားဗ်ာ

ထပ္ခါထပ္ခါ ေျပာေနရတာ

ကြက္စိပ္ေဟာတဲ့လူေတြရဲ႕အလုပ္

ၾကည့္လိုက္ရင္ မႈန္ကုပ္ကုပ္နဲ႔

အျမင္ကမႈန္ေတာ့လည္း

ကုတ္တာေတာင္ေနရာလြဲတာေပါ့ေလ

တစ္ခါတစ္ေလဟုတ္လား

မေန႔ကလည္းတစ္ခါၾကားလိုက္သလိုပဲ

တစ္ေန႔လာလည္း တစ္ခါတစ္ေလ

ဘတ္စ္ကားက မွတ္တိုင္ေတြကိုမေစာင့္ဘူးဗ်

အာဒမ္နဲ႔ဧ၀က ဘာေတြပဲျဖစ္ခဲ့ျဖစ္ခဲ့

နည္းနည္းေလးေတာ့ျဖစ္ျဖစ္သက္ဆိုင္တယ္ေတာ့ထားလိုက္ ။

မဆိုင္လည္း ဆိုင္ပစ္လိုက္မွာပဲမဟုတ္လား ။

ဆိုင္ကေနမွ ၀ယ္လို႔မရတာ . . .

မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္က လာတာေလ

သူကလည္း သူ႔အထာနဲ႔ေတာ့ သူေပါ့ဗ်

သူ အ, တာေတာ့ဘယ္ဟုတ္မလဲ

အဲဒါလည္း သူ႔အထာပဲကိုး။

ဒါေလးေတာင္မသိရင္ေတာ့

ဦးေႏွာက္က ဆိုဒ္ေသးတယ္ထင္တယ္

ေအာ္ဒါမွာထားေသးလား

ေတြးတတ္ေခၚတတ္တဲ့ေကာင္ ဆိုဒ္ႀကီးႀကီးရခ်င္တယ္လို႔မ်ား. . .

ေတြးပီးမွ လွမ္းေခၚဖို႔ေတာ့ သိထားဗ်ေနာ္

မေတြးပဲလွမ္းေခၚလိုက္ရင္လည္း

အႏၱရာယ္က ခပ္မ်ားမ်ားေလ

ခင္ဗ်ားကေတာ့ ဘယ္ပဲသြားသြား

အေဖာ္ေလးနဲ႔မွမဟုတ္လား ။

အေဖာ္မပါရင္ နိဗၺာန္ေတာင္မသြားဘူးဆိုေတာ့

ဒီတစ္သက္ေတာ့ ေရာက္မယ္မထင္ဘူး။

စိတ္ေရာကိုယ္ေရာႏွစ္ထားၿပီးမွ

အႏွစ္သာရမရွိခဲ့တာ

ႏွစ္ေတြဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီလဲ. . . .

အစြန္အဖ်ား ေလွ်ာက္ၿပီးတင္ မထားနဲ႔

မေတာ္ရင္က်ကြဲတတ္တယ္လို႔လည္း

ေလွ်ာက္တင္ပါရေစ

ဒီေလာက္ၾကာေအာင္ေရျမင့္ေပးေနလည္း

ၾကာကေတာ့တင့္မလာဘူး

ေရစက္ကိုေတာင္မွ

ေရတြက္ၿပီးခ်ေနတာပဲဗ်ာ. . . .

ေျပာရတာမ်ားလာေတာ့

အသံေတြ အသြားအလာမရွိေတာ့ပဲ

အ , သြား ၾကရွာၿပီ ။

ႏိုဝင္ဘာေရာက္ၿပီ ေမေမ

ဒီကေန႔ဟာ က်ေနာ္ဆိုတဲ့ေကာင္တစ္ေယာက္ ေျခေထာက္ေပါက္ခဲ့တာ ဆယ္စုႏွစ္ႏွစ္ခုရဲ႕စည္းအျပင္ကို ေျခတစ္လွမ္းကၽြံမိတဲ့ေန႔ေပါ့။ ဟိုး. . . ခပ္လွမ္းလွမ္းက လြမ္းေနမယ့္အေမ့ကို ဒီကဗ်ာေလးနဲ႔ဦးခ်ပါရေစ။

ႏိုဝင္ဘာေရာက္ၿပီ ေမေမ

တစ္ခုခုမ်ားမွားေနသလားဆိုေတာ့
တစ္ခုခုမကဘူး မွားေနတယ္ေမေမ
ဒါနဲ႔ပဲ . . .
ဟိမဝႏၱာကို
ဖိနပ္မပါပဲ တက္လာခဲ့တယ္။

ေမေမေရ. . .
လမ္းေလွ်ာက္ေကာင္းတဲ့လူမိုက္
ခုေတာ့ ခလုပ္တိုက္ၿပီ။

“သားေရ. . . ေလွမထြက္ခင္ ေရကူးတတ္ေအာင္ သင္ထား”တဲ့
ဟုတ္တယ္ေမေမရယ္
တက္မပါပဲ
ပင္လယ္ကိုေလွာ္ဖို႔ႀကိဳးစားတာ
သား. . . မွားတယ္။

ဒီေဆာင္းကလည္း
အေဟာင္းႀကီးပါေမေမရယ္
ဘာလို႔ေစာင္အသစ္ေတြၿခံဳမလဲ
အေႏြြးထည္အေဟာင္းေလးလည္း ေႏြးပါတယ္။

ေမေမခဏခဏေျပာတယ္
“ခုလိုႏိုဝင္ဘာမ်ိဳးေပါ့”တဲ့
ေမေမ့အတြက္ေတာ့ ႏိုဝင္ဘာတိုင္းဟာ
တူေနမွာေပါ့
တကယ္ေတာ့. . .
ခုႏိုဝင္ဘာက အဲဒီတုန္းကလို
မေအးေတာ့ဘူးဗ်။

ခုဆို ႏိုဝင္ဘာကိုေရာက္ၿပီေလ
ဒီတစ္ႏွစ္လည္း
ကုန္းထိပ္ကဘုန္းႀကီးေက်ာင္းအတြက္
ေမေမဆြမ္းတစ္ခ်ိဳင့္ခ်က္ေတာ့မယ္ဆိုတာ
သားသိပါတယ္။

သားမွတ္မိေသးတယ္ေမေမရာ
ငယ္ငယ္တုန္းကေလ
ေမေမက ေျမျပင္ေပၚၾကယ္ပံုေရးျပေတာ့
သားကမိုးေပၚမွလက္ညွိဳးထိုးျပခဲ့တာ
အဲဒီၾကယ္ကေလးကေတာ့
မိုးေပၚမွာခုလင္းေနၿပီ
သားကေတာ့
ေျမျပင္ကိုငံု႔ၾကည့္ေနတုန္းပဲ ေမေမ ။ ။

“သို ့….ရိုးရာ….”

“သို ့….ရိုးရာ….”

 

ဒီကေန ့ ၿဗိစၧာရာသီရဲ ့

၁၆ေယာက္ေျမာက္ေကာင္ေလးတေယာက္…

မိုးေရစက္ေတြရဲ ့အေ၀း…ေျပးရင္းလႊားရင္း

လူ ့ေလာကထဲ လမ္းမွားေရာက္လာခဲ့တဲ့ ေန ့ေပါ့…

 

အဲ့ဒီ့ေကာင္ေလးေပါ့..

အိပ္မက္ေတြ စိုရီလူးရာေနာက္..

နွင္းဆီ၀ါေတြ ပိုက္ခူးျပီး…

အမိအရ လိုက္ခဲ့ဖူးတယ္….

 

လူငယ္တေယာက္ရဲ ့ညတာတိုေသာ ေန ့ရက္ေတြၾကား

ကဗ်ာစာရြက္မ်ားစြာ…အုပ္မိုးဖူးခဲ့…

ေက်းဇူးျပဳျပီး…

“အဓိပၸါယ္ မရွိတဲ့အလုပ္ေတြ” ဆိုတဲ့စကားနဲ ့…

လူငယ္ေလးရဲ ့နွလံုးသားကို မထိုးနွက္ၾကပါနဲ ့….

 

ကဗ်ာဆရာ ဆိုတာ မဟာဆန္ခ်င္မွ ဆန္မယ္…

သို ့ေပမယ့္…

ေရာက္ေလရာ အရပ္ လက္အုပ္မမိုးတတ္တဲ့…

အသြားထက္ထက္ ကေလာင္တန္ေတြ…

တန္ရာတန္ရာ ဂုဏ္သိကၡာေတာ့ ရွိၾကေလရဲ ့…

 

ကဲ…ဒီေန ့ဒီရက္…

တရား၀င္ လူလားေျမာက္ခြင့္ရတဲ့…သားရိုးရာေရ….

 

မာယာရွင္ ေလာကၾကီးေနာက္….

သူတကာ လက္ညိဳးညႊန္ရာေအာက္….

လမ္းမေပ်ာက္ပါေစနဲ ့….ကြယ္…

ကိုယ့္ေျခေထာက္ေတြ ကိုယ္ျမတ္နိူး…

ကိုယ့္ေလွကိုယ္ ခရီးေရာက္ေအာင္ထိုးနိုင္တဲ့…

မာတာ ့လက္ရံုး..

ျမတ္ေသာလိမၼာ…

သားေကာင္းရတနာ တပါး…

ထာ၀ရ ျဖစ္သြားနိုင္ပါေစ…

ခ်စ္ေသာ ေမာင္ငယ္ေလး ေရ…လို ့...။  ။

 

မွ

ေႏြးေႏြးသဲမြန္…( For 10 Nov 2009, Yoeyar’s 21st B’day)

 

နာတာ႐ွည္ၾကသူမ်ား

နာတာ႐ွည္ၾကသူမ်ား



ကေလးေတြေဆာ့တဲ့အ႐ုပ္က

မီးထ, ထၿပီးေတာက္ျပ





အရပ္႐ွစ္မ်က္ႏွာလိုက္ၾကည့္ေတာ့

ေ႐ွ႕ခုနစ္ဘ၀ ၊ ေနာက္ခုနစ္ဘ၀အနား ေရာက္ခဲ့တယ္





တစ္ကိုယ္ရည္တစ္ကာယအတၱအတြက္

လက္စြဲမႏၱာန္ ၊ လက္သံုးစကား ၊ လက္သံုးဓါး





ခင္ဗ်ားနာမက်န္းျဖစ္ေတာ့

ဘုရားသခင္ကိုပါ `ေနမေကာင္းဘူးလား´ အေဖာ္ညွိ





ထန္းသီးေၾကြခိုက္ က်ီးနင္းခိုက္

`ျဖန္း´ခနဲ လက္ထဲကဖဲကို႐ိုက္ခ်လိုက္တယ္





` . . . . . . . . . ´ အၿပံဳးပါးပါးနဲ႔ေျပာ

ဒါ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ မိုက္ေၾကးခြဲနည္းပဲ





တန္းစီပါ တန္းစီပါ ဆက္ဆြဲၿပီးမွလက္မႏႈတ္နဲ႔

လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ပါ





၁၈ ႏွစ္ျပည့္တာနဲ႔ ငရဲကိုတရား၀င္ေျခစလွမ္းလို႔ရၿပီ

`ေၾကာင္ၾကာၾကာေရမငုပ္ဘူး´ ဘယ္သူေျပာလဲ

ေအာက္ဆီဂ်င္ဘူးေဆာင္ထားတဲ့ . . .

အဲဒီ ေၾကာင္ဖားေတြ တပံုႀကီး





ဟိုမွာ . . . ေသခ်ာၾကည့္ထား

`ငါေျပာသလိုလုပ္ ငါလုပ္သလိုမလုပ္နဲ႔´ အစခ်ီ

`လုပ္သလိုမျဖစ္ရင္ ျဖစ္သလိုလုပ္´ အဆံုး

လက္ကမ္းစာ႐ြက္ေ၀ေနတဲ့ လမ္းဆံုလမ္းခြက လူယဥ္ေက်းေတြ ။ ။



သူရႆ၀ါ





ရသစာေပအႏုပညာဘေလာ့ဂ္





http://thurathawah.myanmarbloggers.info

အိပ္မက္ က်မ္းစာ

ညသည္ ေအးစက္ေနသည္
လမ္းျပတတ္ေသာ ဝတ္ရုံတို႕ျဖင့္
ငါ့ကို . . . ျခံဳပါ
ထိုလက္ဖဝါးတစ္စံုျဖင့္
ငါ . . . ဖူးပြင့္ခ်င္ပါသည္

အပုိင္းအကန္႕ေတြ ျဖတ္ေတာက္
စည္းမ်ဥ္းေဘာင္ ေပ်ာက္တဲ့ေန႕ကို မေရာက္လည္း
လန္းသစ္ခဲ့ ငါ့ပန္းရုံလႊာ
နင့္အတြက္သာ ေႏြးေထြး
ငါ့ အနာဂါတ္ကို ေပးခ်င္တယ္ . . .

ျမဴခုိးေသာ ေႏြရာသီမ်ား၊ ဒီဇင္ဘာ ႏွင္းမ်ား
လူသူအေရာက္ေပါက္နည္းေသာ
ငါ့မွတ္တုိင္ေလးမွာ
ေအးျမေသာ ေရၾကည္လက္ႏွင့္ နင့္ကို ႀကိဳေနပါမည္

ျဖစ္ႏုိင္မယ္ဆိုရင္
သဲကႏၱာရမွာလည္း
ဥယ်ာဥ္ျဖစ္ေအာင္ ဖန္ဆင္း
နင့္အတြက္ ပ်ိဳးခင္းေလးေတြ သင္းေစမယ္

ကဗ်ာသံ ၊ အလကာၤသံ
အိပ္မက္တုိ႕ ပြင့္ဖူး . . . အနာဂါတ္တို႕ လြင့္သုန္
နက္ျဖန္ခါတိုင္းမွာ ဆံုခ်င္တယ္

ခ်ိဳရီေမႊးျမ ထာဝရပြင့္ေဝ
ငါ့သစၥာေရာင္ က်မ္းစာပုိဒ္ၾကား
နင့္အသံေတြ နားခုိပါေတာ့ . . .
(ေသာတ + အိပ္မက္ျဖဴ)


(ထုိသို႕ျဖင့္ ေလွ်ာက္ခဲ့ေသာ လမ္းတို႕သည္ ၾကမ္း၏ ၊ႏူးညံ႕၏ ၊ ညႊတ္ကြင္းတို႕ ရွိ၏ ၊ မာယာဖြဲ႕ ေလာကမွာမွ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ မီးအိမ္ကေလးတုိ႕၏ လမ္းသည္ ဆံုမွတ္တစ္ခုစာကို ျပန္လည္ ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ ထုိသို႕ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ မီးအိမ္ကေလး ၊ မီးအိမ္ကေလးႏွင့္ကၽြန္ေတာ္ နက္ျဖန္ခါေပါင္းမ်ားစြာကို လွမ္းေလွ်ာက္ေနပါဦးမည္။)
(ခ်စ္သူသက္တမ္း (၁) ႏွစ္ျပည့္ အမွတ္တရ)

ကဗ်ာဆရာ ေျပာတဲ့ ပံုျပင္

တစ္ခါတုန္းက

ငွက္မေလးတစ္ေကာင္ဟာ သူ႔ကုိယ္သူ

ေသာၾကာၾကယ္ပါလုိ႔ ေျပာၿပီး

ကၽြန္ေတာ့္ဆီ

လာ "နား" တယ္ ၊၊

 

·         ပန္းသီး တစ္လံုးေၾကြက်လာမႈေၾကာင့္ ကမာၻေျမဆြဲအားႏွင့္အတူ ဧဒင္ဆြဲအားကိုပါ ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ခဲ့သူမွာ အာဒံသာ ျဖစ္သည္ ဟု ကၽြန္ေတာ္က ေျပာေတာ့ သူမ က အသံဖြဖြေလးႏွင့္ ရယ္သည္ ၊၊

·         ငါ့ ရဲ႕ လ မင္း … သီခ်င္း

·         ဘာနဲ႔မွ မႏိႈင္းပဲ သူမကို ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္သည္ ၊၊

·         ကၽြန္ေတာ္က သူမ ခ်စ္တဲ့ ဝက္ဝံေလးတစ္ေကာင္ ျဖစ္ခဲ့

·         လက္ေဗြရာခ်င္း မွားသြားေလာက္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လက္ေတြခိုင္ၿမဲေနခဲ့

·         အထိမ္းအမွတ္ေန႔ ၊ သူမ ပါးျပင္ ၊ ကၽြန္ေတာ့္ အသက္ရႈလမ္းေၾကာင္း

·         ႏွစ္နာရီစာ ကမာၻေလးအတြက္ စၾကာဝဠာတစ္ခုစာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လြမ္းခဲ့ၾက

·         စာရြက္ေလးေတြေပၚမွာ သူမေျပာထားတဲ့ စကားေတြအမ်ားႀကီးရွိသည္ ၊၊

·         နတ္သမီးေခၚတဲ့ ဂါထာ ( 09-503××××)

·         ပင္လယ္ကို တစ္ေယာက္တစ္ဝက္ေငးမယ္ဆုိတဲ့ ကတိစကား

·         ေစတန္ဝင္စားတဲ့ ေလယာဥ္ပ်ံအေၾကာင္း

·         အံစာတံုးေလးေတြရဲ႕ ေရြ႕လ်ားမႈမွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အေရျပားေလးေတြ သာယာဖြယ္နာက်င္မႈျဖစ္ခဲ့ၾက

·         အစိမ္းေရာင္အက်ၤီေလးႏွစ္ထည္ရဲ႕ မေျပာေကာင္းမဆုိေကာင္း ကြဲကြာမႈ

·         ပင္လယ္ကို အတုိင္းအတာနဲ႔ မတုိင္းတာခဲ့ရင္ ပင္လယ္ဟာ အၿမဲတမ္းျပာလဲ့ေနမွာေပါ့

·         ဒီဂရီအမ်ားႀကီးတိမ္းေစာင္းသြားပံု

·         ႏွလံုးသားထဲ ထုိးအစိုက္ခံခဲ့ရတဲ့ ေပတံ

·         ကၽြန္ေတာ္ဟာ သူမ လမ္းေပၚက ေကာက္ရတဲ့ လမ္းျဖစ္ၿပီး .. လမ္းေပၚမွာပဲ ပစ္အခ်ခံခဲ့ရ

·         ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့ ဒုကၡမီးအိမ္

·         စုထားတဲ့ ေတာင္းပန္စကားေတြ ဆြဲစုတ္ခံရတဲ့ေန႔မ်ား

·         " ေန ရစ္ ေတာ့ ကြယ္ ၊ သြား ေတာ့ မယ္ "  သီခ်င္း

·         ႏွလံုးသားထဲ ထုိးအစိုက္ခံခဲ့ရတဲ့ ေပတံ                                                                                                  ႏွလံုးသားထဲ ထုိးအစိုက္ခံခဲ့ရတဲ့ ေပတံ                                                                                                  ႏွလံုးသားထဲ ထုိးအစိုက္ခံခဲ့ရတဲ့ ေပတံ                                                                                                                                                 ႏွလံုးသားထဲ ထုိးအစိုက္ခံခဲ့ရတဲ့ ေပတံ

·         ဒုကၡအထူႀကီး နဲ႔ ရူး …..

·         ေျမပံုေပၚက ပုစြန္ေတာင္ၿမိဳ႕ေလးကုိၾကည့္ၿပီး                                                                                          ဆတ္ဆတ္ခါေအာင္ လြမ္း ခဲ့ တယ္ ၊၊

 

(ကၽြန္ေတာ္သူမ)

ကၽြန္ေတာ္--သူမ

ကၽြန္ေတာ္---သူမ

ကၽြန္ေတာ္-----သူမ

ကၽြန္ေတာ္---------သူမ

ကၽြန္ေတာ္--------------------သူမ

ကၽြန္ေတာ္-----------------------------သူမ

ကၽြန္ေတာ္-------------------------------------သူမ

ကၽြန္ေတာ္------------------------------------------------သူမ

ကၽြန္ေတာ္------------------------------------------------------------သူမ

ကၽြန္ေတာ္--------------------------------------------------------------------သူမ

ကၽြန္ေတာ္------------------------------------------------------------------------------သူမ

ကၽြန္ေတာ္-------------------------------------------------------------------------------------သူမ

 

တစ္ခါတုန္းက

ငွက္မေလးတစ္ေကာင္ဟာ

သူ႔ကိုယ္သူ

ဓူဝံၾကယ္ ပါလုိ႔ ေျပာၿပီး

ကၽြန္ေတာ့္ဆီက ပ်ံသြားတယ္ ၊၊           ၊၊

စကၠဴရုပ္မ ႏႈတ္ခမ္းေပၚ တက္ေသတဲ့ အလြမ္း

ငါ .................. .........................
.................. .........................

ျပာခ်ထားတဲ့ စကၠဴရုပ္မ

ငါ .................... .......................
.................... .......................

သံပတ္မေပးပဲ ထထ ` က ´ လို႔ .... ။

သိပ္မႀကားလိုက္ဘူး

ႏႈတ္ခမ္းျပတ္ နဲ႔ ေရာယွက္

ေသြးေႀကာ နက္နက္ေတြ

ရန႔ံမရွိပဲ ေသတဲ့ အလြမ္း

စကားလံုး ေျပာစရာမရွိ ( ေျပာစရာ စကားလံုးမရွိ )

နာရီ ဒိုင္ခြက္ထဲအလည္ အေရာက္မွာ သန္းေခါင္ေက်ာ္ေနျပီ

ဆယ့္ႏွစ္နာရီထိုးတာလား

လြမ္းစရာရွိလား လြမ္းစရာရွိလား

လြမ္းစရာမရွိ ေသစရာရွိ

အုတ္ဂူျဖဴျဖဴလား နံပါတ္အေသးစား ၆ လို႔

ေအာ္သံႀကား ပန္းသီးစားမလား စကၠဴရုပ္မ

အခု ျပစ္လႊတ္လိုက္တဲ့ ၁၂ နာရီက အေတာင္ပံပါမလာဘူး

အဲ့ဒီ ရနံ႔ကို ဘယ္သူေတြ ေငးေနလဲ

ငါကေတာ့ ေသဖို႔ အတြက္ ႏႈတ္ခမ္းျပတ္တခုကို လြမ္းေနရ

နင့္ ေသြးေျခရာေတြ နင့္ ေသြးေျခရာေတြ

နန္းေတာ္တံခါး၀မွာ ျခြတ္ခဲ့

အနက္ေရာင္ ၀တ္ရံုခြ်တ္ခ်လုိက္ေတာ့

အိပ္မက္ဆိုးႀကီးပါလာ

မီးခိုးေငြ႔ေတြႀကား ေကာက္ေႀကာင္းအထပ္ထပ္

ဘာ အနံ႔ေတြလား

ဘာေျပာသံႀကားလို႔

ဘယ္သူမွမရွိဘူး

( အလြမ္း ) တစ္ေယာက္ထဲ ႏႈတ္ခမ္းျပတ္ေပၚမွာ

ေသလို႔ .... ။ ။

ေသာၾကာေထာင့္က ၾကယ္တြန္သံ

လက္လွမ္းမွီသလို အလိပ္လိုက္

ဖြင့္ထားတဲ့ ေကာင္းကင္မွာ

ည ကို ခန္းလံုးျပည့္ တပ္ဆင္

စားပြဲစြန္းေပၚက မီးအိမ္ေလးေတာင္

“ ေမွာင္ ”



အျမဲတမ္းရပ္ေနတဲ့ လက္ပတ္နာရီနဲ႔

ရက္မေျပာင္းေတာ့တဲ့ အိတ္ေဆာင္ျပကၡဒိန္

မၾကည့္ျဖစ္ေတာ့တာ ( မၾကည့္၀ံ့ေတာ့တာ )

အေတာ္အတန္ကို ၾကာခဲ့ျပီ ။



အကၤ်ီအိပ္ကပ္ထဲက

တဆစ္ဆစ္ “ ေအာင့္ ” တယ္ ။

ခပ္ဖြဖြ ျခံဳထားတဲ့ မ်က္ရည္စေတြက

စာရြက္လြတ္ နဲ႔ ေဘာပင္ကို ေကာက္ကိုင္တယ္ ။



“ လ ကလည္း သူ႔အရိပ္သူခို

ည ကလည္း သူ႔အရိပ္သူခို

အရိပ္တစ္ခု ငတ္တယ္လို႔

ညေနခင္းက ေျပာတယ္ ။

ရႊန္းလက္ေတာက္ပတဲ့ ၾကယ္တစ္စင္း ငတ္တယ္လို႔

ညေနခင္းက ေျပာတယ္ ။

ငါ့အရိပ္ကိုေတာ့ ေႏြပူပူက်ဲမွာ

ထီးဖြင့္ေနတုန္း အခိုးခံလိုက္ရတယ္ ။ ”



အဲ့ဒီေန႔က

ငါ တစ္ေယာက္တည္းကြက္ျပီး

ျပကၡဒိန္ေတြ “ မွား ”

ေနနာရီေလးကေျပာတယ္ ။

“ ညေန ၅ နာရီ ထိုးျပီ ” တဲ့

ညေတြ ခါးတယ္ ။

ရင္ဘတ္တစ္ျခမ္း ငတ္တယ္ ။

ျပကၡဒိန္ကို လွန္ၾကည့္မိေသာအခါ

အျဖစ္အပ်က္ (၁) - ၾကယ္ေၾကြတစ္စင္း ေကာက္ရျခင္း

 

                          “ခ်စ္တယ္”ဆိုတာ

                          တစ္ေယာက္ေရွ႕မွာ တစ္ေယာက္

                          လက္နက္ခ်လိုက္ၾကျခင္း ျဖစ္တယ္။

                          ငါ့ကိုယ္ငါ အျပာေရာင္အလံတစ္လက္နဲ႔ အုပ္မိုး

                          “ၿငိမ္းခ်မ္းေရး” လို႔လည္း တိုးလွ်ိဳး ေတာင္းပန္ဖူးတယ္။

 

အျဖစ္အပ်က္(၂) - ဘယ္ဘက္လြင္ျပင္ေဒသ၌ မိုးရြာသြန္းျခင္း

                        

                          မငိုပါနဲ႔ကြယ္

                          သံလြင္တစ္ခက္ကိုပန္

                          သူရဲေကာင္းဆန္ဆန္ေနပါ

                          ဒါ အစပဲရွိေသးတယ္ကြဲ႕။

 

အျဖစ္အပ်က္(၃) - ႏွင္းဆီဝါ(၁၀) ပြင့္

 

                         ႏွင္းဆီဝါေရ

                         ႏွင္းဆီဝါ

                         ႏွင္းဆီဝါ

                         ငါ့ကို. . . .

                         ျဖည္းျဖည္းေလးယိုင္လဲသြားရံု

                         အံုဖြဲ႔သင္းပ်ံ႕ေပးစမ္းပါ။

 

အျဖစ္အပ်က္(၄) - ၁၃ရက္ ၊ ေသာၾကာ ၊ အနီေရာင္တစ္ခ်ိဳ႕စြန္းေသာ တစ္သွ်ဴးစမ်ား

                 

                         ၿပီးဆံုးသြားပါၿပီ

                        အားလံုးၿပီးဆံုးသြားပါၿပီ

                        ခုေတာ့ အားလံုး ၿပီးဆံုးသြားပါၿပီတဲ့

                        တိုးတိတ္စြာ လွည့္ထြက္

                       ႏႈတ္မဆက္ပဲ ေဝးလိုက္ၾကတာေပါ့။

 

အျဖစ္အပ်က္(၅) - ေခ်ာကလက္တစ္ဘူးႏွင့္ ေဖေဖာ္ဝါရီ (၁၄)

 

                        လႈိင္းဆိုတာ

                        ပင္လယ္ရဲ႕ အနက္ရႈိင္းဆံုးဒဏ္ရာေတြပဲ

                        ျမားႏွစ္စင္းရဲ႕ထိေတြ႔မႈမွာ

                        ေလးကိုင္းေတြႀကိဳးျပတ္သြားရတယ္။

 

အျဖစ္အပ်က္(၆) - ပလတ္စတစ္ႏွင္းဆီအနီ (၁) ပြင့္

 

                         အတိတ္မွာ အနက္ဆံုးဆူးတယ္

                         ထိုေန႔က. . . . . . . . . . . . . . .

                         . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

                         . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

                        မုန္တိုင္းသတင္း အသိေပးခ်က္ မထုတ္ျပန္ပါ။

 

အျဖစ္အပ်က္(၇) - ခရမ္းေရာင္ ကီးခ်ိန္း တစ္စံု

  

                        ငါ. . . . . . . . . . . . . . . ငါ

                                       မွား

                       တယ္. . . . . . . . . . . တယ္

 

အျဖစ္အပ်က္(၈) - ႏွစ္ဦးသေဘာတူ စည္းတားျခင္း

 

                        နယ္ရုပ္တစ္ရုပ္ထိုးေကၽြးမွ

                        ႏိုင္ရမယ့္ပြဲဆိုရင္

                        ငါ. . . ျငင္းမယ္။

 

အျဖစ္အပ်က္(၀) - တိမ္တိုက္ထဲက နန္းေတာ္ေလး ၿပိဳက်

 

                         အစိမ္းေရာင္ေလးဘက္

                         ကီးခ်ိန္းအျပတ္တစ္ခု   

                         လက္မွတ္ႏွစ္ခုသာက်န္ခဲ့ေသာ အဂၤါနံ

                         အံလြဲေနေသာ ေခ်ာကလက္ဘူးခြံ

                         ျဖဴေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ စကၠဴစမ်ား

                                 ထို႔ေနာက္

                         . . . . က်ေနာ္. . . . .

                          

   

ဒုကၡ မီးအိမ္

တနဂၤေႏြမွာ
ဝတ္မႈန္ေလးေတြ အခ်င္းခ်င္း စကားမ်ားၾကရင္း
ႏွင္းဆီေတြပြင့္ဖို႔ ရပ္ဆုိင္းလုိက္ၾကတယ္ ၊၊ ၊၊

တနဂၤေႏြမွာ
ေလေျပေတြဟာ ဘာအရည္အခ်င္းမွမရွိၾကဘူး
ခ်က္ခ်င္းႀကီး
ဥယ်ဥ္အျဖစ္ကေန
ေလွ်ာက်ေပးလိုက္ရတယ္ ၊၊

တနဂၤေႏြမွာ
တစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္ရဲ႕
တစ္ေယာက္ျဖစ္ၾကပါလ်က္
တနဂၤေႏြမွာပါပဲ
တစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္ရဲ႕
တစ္ျခားတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ၾကရ …. ၊၊

တနဂၤေႏြ နဲ႔ ငါဟာ
နင္နဲ႔ငါ ေဝးသလိုမ်ိဳး ေဝးသြားတယ္
ျပကၡဒိန္တစ္ျခမ္းစာ ဒဏ္ရာေလး
ငါ့ တစ္ဝိဥာဥ္စာ လက္ခံထားရဆဲ. . . . ၊၊

တစ္ကယ္ေတာ့…..
သတိရျခင္းဆုိတာ
အတိတ္ကေန လက္ရွိကမာၻျဖစ္ ျဖစ္ သြား တာ
“မီး” မရွိေတာ့တာကလြဲလုိ႔
ငါ
ဟာ
ဒုကၡမီးအိမ္ တစ္လံုးပါ ၊၊ ၊၊

ကဗ်ာဆရာအတု


အခုတေလာ က်ေနာ္ကဗ်ာေရးလို႔မရဘူးျဖစ္ေနပါတယ္။ ေရးဖို႔ႀကိဳးစားလိုက္ ေရးလို႔မရလိုက္နဲ႔ စိတ္ပ်က္မိတယ္။ အဲ့ဒီလိုနဲ႔ပဲ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း ေအာက္ပါကဗ်ာအတိုင္းပဲ ခံစားလာမိပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီကဗ်ာကိုပဲ ေရးမိ လိုက္ပါတယ္။ ဖတ္ၾကည့္ေပးၾကပါဦး။

ကဗ်ာဆရာအတု

ဒီတစ္ခါမွ

ၾကယ္ခိုးၾကယ္ေငြ႕ေတြဆီ လက္လွမ္းမမီဘူးဆိုရင္

ငါဟာ ……. တကယ္ပဲ

အိပ္မက္ထဲလမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခဲ့သူျဖစ္သြားမယ္

ေမ်ာရင္းလြင့္ရင္းနဲ႔ကို ေမ်ာလြင့္ေနေသာဘဝ

တစ္လွမ္း … ႏွစ္လွမ္း …. သံုးလွမ္းမွာရပ္သြားတယ္

တစ္လွမ္း … ႏွစ္လွမ္း …. သံုးလွမ္း ….

ရပ္သြားျပန္တယ္

ကဗ်ာျမတ္ ကဗ်ာေကာင္း ကဗ်ာဆရာအေပါင္းတို႔

ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးရဲ႕ မိုက္မဲမႈကိုေဗြမယူပါနဲ႔

ကၽြန္ေတာ့္ေခါင္းမွာ ……….. မ႐ွိတဲ့အတြက္ …….

စာေရးစားပြဲက သူ႔ကိုယ္သူဖုန္သုတ္ေနရခ်ိန္မွာ

ငါက ၿမိဳ႕တကာလမ္းတကာ

ေျပာခဲ့သလို ေမ်ာရင္းလြင့္ရင္း ေမ်ာလြင့္

အလင္းမီးအိမ္ေအာက္မွာလည္းေမွာင္မဲ

တစ္ကိုယ္ရည္တစ္ကာယဓါတ္တိုင္ဆိုေတာ့ ေမွာင္မဲ

ဒါ ……. တကယ့္ျပႆနာတစ္ရပ္ပါပဲ

ေတာႀကီးမ်က္မည္းစြန္႔စားခန္းမွာ လက္နက္တစံုတရာမ႐ွိသူ

ဘာနဲ႔မ်ားတူေနသလဲ

ငါဆိုတဲ့မ်က္ကန္းကေတာ့

တေစၦထက္ “အလင္း” ကိုပိုေၾကာက္မိေန …… ။

ဥယ်ာဥ္ပ်က္ထဲက ဝတ္မႈန္

(၁)

တစ္ေန႕မွာ

မိုးတိမ္အက္ဆစ္

မုတ္သုန္ အရိုင္းအစိုင္းတို႕

တစ္ထစ္ထစ္ခ်င္း ၿပိဳက်လာတယ္


အသိုက္အဝန္းတစ္ခုဟာ

သိုက္သုိက္ ဝန္းဝန္းေလး

ျဖစ္ေနတာကိုပဲ လိုခ်င္ပါတယ္

အေဖနဲ႕အေမ


ဘဝမွာ ၾကယ္ေတြ

ဘယ္ေလာက္ ေၾကြေၾကြ

ေနာက္ဆံုး ကိုယ့္အိပ္မက္ကို

ကိုယ္ပဲ ေဆာက္ၾကရမယ္မဟုတ္လား


အေဖရယ္ .. အေမရယ္ ..

ကၽြန္ေတာ္ဟာ …

အေမတို႕ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့

လူရည္ခၽြန္ကေလး ျဖစ္မလာခဲ့ပါဘူး


ဥယ်ာဥ္ႀကီးတစ္ခုလံုးကို

ဝတ္မႈန္ကေလးတစ္ပြင့္နဲ႕ တိုင္း

အေဖနဲ႕ အေမ အေပၚ

ကၽြန္ေတာ္ ရုိင္းတယ္ေလ


သူမ်ားေတြ . . . လင္းၾက ထင္းၾက

အဲဒါ အေဖနဲ႕ အေမတို႕ရဲ႕

ဆႏၵတစ္စံုတစ္ရာေလာက္ေတာင္ မရွိတာ

ကၽြန္ေတာ္ သိတာေပါ့


(၂)

အေမရယ္ . . .

ကံၾကမၼာ လက္သီးကပဲ

ျပင္းလြန္းသလား မသိပါဘူး

ႀကိဳးဝိုင္းထဲမွာ . . . ကၽြန္ေတာ္ဟာ

ေခါင္းေတာင္ ျပန္မေထာင္ႏိုင္ေတာ့ဘူး . . .


ဘယ္ေလာက္ပဲ ခ်ိဳ႕တဲ့ႏြမ္းပါး

သိတတ္တဲ့ စိတ္ကေလးတစ္ခုေတာ့

အေမတို႕ ျဖစ္ေစခ်င္မွာပဲေလ ..


တစ္ခ်ိဳ႕က ေျပာၾကတယ္

အေမတုိ႕ရဲ႕ အရိပ္တန္ဖိုးကို

မသိဘူးတဲ့ ..


ဟုတ္တယ္ ..

ကၽြန္ေတာ္ မရယ္ႏိုင္ပါဘူး

အေမရယ္ . . .

ရုိင္းစိုင္းတဲ့ က်ည္ေတာင့္ကို ပစ္ေဖာက္

အေမတုိ႕ဆီမေရာက္ . . .

ေနာက္ဆံုး . . .

ကၽြန္ေတာ့္ အသည္းႏွလံုးသာ

ေပါက္ခဲ့ပါတယ္ . . .


တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လည္း

ေမးခ်င္ပါတယ္ . . .

နိမ့္တတ္ ျမင့္တတ္တဲ့

ကံၾကမၼာဆိုတာ . . .

မ်က္ႏွာႀကီးရာပဲ လိုက္တတ္တာလားလို႕ …


(၃)

အေမ့လက္က

ပန္းအကၡရာဟာ

ကၽြန္ေတာ့္ တိမ္ေတြကို

ပံုေဖာ္ထုဆစ္ေနတာေပါ့ . . .


ဘယ္သူမွ လွည့္မၾကည့္ရင္ေတာင္

လူမိုက္ကေလးေတြရဲ႕ ျမႇားဦးဟာ . . .

အဲဒီအရိပ္ေတြဆီပဲ

ျပန္ေကြ႕ပတ္ၿပီး လာတတ္တာမဟုတ္လား


အေရွ႕ရိုးက တံတိုင္းႀကီး

အေဖဟာလည္း . . .

ခႏၶာကိုယ္မွာ အရုိးအေျမာင္းေျမာင္းနဲ႕

မညႇင္းမသြဲ႕ မႏြဲ႕မတည္

ဘဝ ေစာင္းႀကိဳးကုိလည္း သီျမဲသီေနရတယ္


တစ္ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေသမင္းရဲ႕ ခံတြင္းဝမွာ

လံုးပါး ပါးလာရဦးမယ့္ မိဘေတြအတြက္

ဘယ္ေတာ့မွ . . . ေနာင္တဆိုတာ မရခ်င္ပါဘူး

အေဖရယ္ . . . အေမရယ္ . . .


နကၡတ္ ၊ တာရာ ၊ ၿဂိဳလ္

အေမတို႕ရဲ႕ ဇာတာ အထားအသိုဟာ

မီးနီမွာမ်ား ရပ္မိေနသလား


ဒါေတြဟာ … ဝဋ္ေၾကြးတဲ့လား ..

ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္

တရားနဲ႕ပဲ ေျဖၾကရမယ္မဟုတ္လား

တရားနဲ႕ပဲ ေျဖၾကမယ္ အေမရယ္


(၄)

ျမင္းမိုရ္ေတာင္ႀကီး ၿပိဳခ်င္ ၿပိဳလိမ့္မယ္

အေမတို႕ရဲ႕ ေမတၱာ

လတစ္စင္းပမာ ထာဝစဥ္

တည္ေနမွာေတာ့ အေသခ်ာပဲ


စာအုပ္ ၊ ဝတၳဳေတြ ဖတ္ၿပီး

စိတ္ကူးတတ္တဲ့ သားကို

အေမက ေျပာလိမ့္မယ္

“ ပင္လယ္က ပင္လယ္လို

ေနပါ .. သားရယ္ ’’

(ကၽြန္ေတာ္က သမုဒၵရာႀကီးေတြလို

က်ယ္ေျပာ နက္ရွိဴင္းခ်င္ခဲ့တာကိုး)


ဒီစကားေတြ ၾကားမွာပဲ

ကၽြန္ေတာ္ လူမိုက္ကေလးဟာ

ရူးသြပ္ျခင္း ဝတ္ရုံကို ျခံဳ

အိပ္မက္ဟာ လံုေနၿပီလို႕ ထင္ခဲ့မိတယ္ . . .


(၅)

အေမရယ္ . . .

ပလပ္စတစ္ အိတ္တစ္လံုးလို

လြင့္ခ်င္ရာ လြင့္ဖူးတဲ့

ေျမြေပြးလို သားကုိ

အေမ ခါးပိုက္ ပိုက္ထားရတာလား


နက္ျဖန္ခါဟာ ေနဝင္

နက္ျဖန္ခါဟာ ေနထြက္

ဒီလိုနဲ႕ပဲ . . . အေမ့ သကၠရာဇ္ေတြ

ရင့္ေရာ္ ၿပိဳပ်က္လွပါၿပီ


မုန္တိုင္းၾကမ္း တစ္ခ်က္မွာ

ပ်က္ေၾကြခဲ့ရဖူးတဲ့ . . .

ဥယ်ာဥ္ပ်က္ကေလးဟာ

ဘယ္ေတာ့မွာ စိမ္းစုိလာမလဲ . . .


အေမ . . .

ဘုရားဝတ္ ျပဳပါ . . .

အေမ . . .

လေရာင္ကို လံႈပါ . . .

အေမ . . .

တရားနဲ႕ ေျဖပါ

အေမရယ္ . . .။

































(ေသာတ)

( ဘယ္ေလာက္ပဲ အရိပ္ေတြျခံဳျခံဳ .. မိဘအရိပ္ေလာက္ေတာ့ ဘယ္အရာမွ လံုမယ္မထင္ဘူးေနာ္)

အေမ့ကို ေျပာေပးပါအေဖ


သား ေျပာစရာရွိတယ္ အေဖ ။
အဘြားေလ သားကို လမ္းခုလတ္မွာ
ပစ္ခ်ထားခဲ့ျပီး ထြက္သြားတယ္ ။
လွမ္းေခၚတာေတာင္ လွည့္မၾကည့္ဘူး ။
သား ကို သား ေကာင္းေကာင္းသိတာေပါ့ ။
သားေျခေထာက္ေတြေလ ..... .....
သူတို႔ေတြက လမ္းေကာင္းေကာင္းမေလွ်ာက္တတ္ေသးဘူး အေဖ ရ ။

အေမ့လက္ထဲမွာ
ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ခ်ီထားတယ္ အေဖ ။
သား အကိုထင္တယ္ ။
သားထက္ အသက္ပိုၾကီးလို႔နဲ႔ တူတယ္ေနာ္ ။
အေမ့လက္ေပၚမွာ ျမဴးလို႔ ေပ်ာ္လို႔ ။
သူ႔မွာလည္း အညိဳအမဲေတြ အမ်ားၾကီးပဲ အေဖ ။
ေဆးေလး ဘာေလး လိမ္းေပးလိုက္ပါဦး ။
ေနာက္ထပ္တစ္ခါ ေခ်ာ္ခ်က္က်ေနပါဦးမယ္ ။

ဟိုေရွ ႔နားမွာ
ထမင္းရည္ပူစည္း တားထားတာ
လွမ္းျမင္ေနရတယ္ အေဖ ။
သား မျဖတ္ရဲဘူး ။
ထမင္းရည္ပူစည္းကို ေက်ာ္တယ္ဆို႐ံုေလး
ခဏေလာက္ေတာ့ ခ်ီသြားေပးပါ အေဖ ။
ေက်ာ္တယ္ဆို႐ံုေလးပါ ။

သားအခန္းေလးက ေမွာင္လြန္း က်ဥ္းလြန္းတယ္ အေဖ ။
ျပတင္းေပါက္ေတြ ပိတ္ပိတ္ထားတာ
အသက္႐ွဴလို႔လဲ မ၀ဘူး ။
ခ်က္ ( ဂ်က္ ) ေတြ လာျဖဳတ္ေပးပါလား အေဖ ။
ေလာကၾကီး ဘယ္ေလာက္စိမ္းလန္းတယ္ ဆိုတာ
ကို္ယ္တိုင္ ကိုယ္က် ျမင္ဖူးခ်င္လြန္းလို႔ပါ ။

သား ဟိုေန႔ ေန႔လည္က အိပ္ေပ်ာ္သြားရင္း
အိမ္မက္တစ္ခု မက္တယ္ အေဖ ။
အိပ္မက္ထဲမွာ သားက
သား ကို သား ထိုင္ခံုလုပ္ျပီး ျပန္ထိုင္ေနတယ္ ။
ကြင္းျပင္ၾကီးထဲမွာ ေနကလည္း အရမ္းပူတယ္ အေဖရာ ။
ျမက္ပင္ေတြ ခ်ံဳပုတ္ေတြေတာင္ မရွိဘူး ။
ထိုင္ခံုျဖစ္ေနတဲ့ သားေရာ ၊ ထိုင္ေနတဲ့ သားေရာ
ေညာင္းလဲ ေညာင္းတယ္ ၊ ေရလဲ အရမ္းငတ္တယ္အေဖ ။
သား အိပ္မက္က လန္႔မနိုးပါဘူး ။
သား ကို သား ေရတစ္ခြက္လုပ္ျပီး ျပန္ေသာက္လိုက္တယ္ ။

အိပ္ရာ၀င္ပံုျပင္ေတြ ၊ သားေခ်ာ့ေတးေတြ
နားမေထာင္ရတာ ၾကာလွျပီ အေဖ ။
ထမင္း၀ိုင္းမွာလည္း ဇြန္းသံ ခက္ရင္းသံေတြ
ျငိမ္ေနတာလည္း ၾကာလွျပီ ။
ေတာ္ေတာ္ၾကာခဲ့ပါျပီ အေဖ ။
ေတာ္ေတာ္ေလးကို ၾကာခဲ့ပါျပီ ။
သား အျပင္ကိုေရာက္ေနတာလဲ ေတာ္ေတာ္ၾကာပါျပီ ။

သား တေန႔ အျပင္ကျပန္လာေတာ့
ေရာင္စံုမိုးပ်ံပူေဖာင္းေလးေတြ ၀ယ္လာတယ္ အေဖ ။
လက္ထဲမွာ ကိုင္လာတုန္း
သူတို႔က ႐ုန္းကန္ေနတာနဲ႔ လႊတ္ေပးလိုက္တယ္ ။
မိုးေပၚကို ... တကြဲတျပားနဲ႔ တက္သြားလိုက္ၾကတာ
သူတို႔ကို ၾကည့္ရတာ စိတ္ခ်မ္းသာလိုက္တာ အေဖရာ ။
ၾကည့္ေနရင္းကေန တျဖည္းျဖည္း ျမင့္သြား .....
ေနာက္ဆံုး သားေတာင္ မျမင္ရေတာ့ဘူး ။
သူတို႔ေရာ သားကို ျမင္ရပါ့မလားဟင္ ။

မေန႔ညကလဲ ၾကယ္ေၾကြက်တာ ေတြ႔တယ္ အေဖ ။
ၾကယ္ေၾကြေနတုန္း ဆုေတာင္းရင္ ျပည့္တယ္ဆို ။
ဟုတ္လား အေဖ ။
သား ဆုတစ္ခုေတာ့ ေတာင္းလိုက္တယ္ ။
ဘယ္ေတာ့ေလာက္မွ ျပည့္မလဲ မသိဘူး အေဖရာ ။

သား ေျပာစရာရွိေသးတယ္ အေဖ ။
သား မွားတယ္ဆိုတာကို
သား အေဖ့ကို ေျပာရဦးမယ္ အေဖ ။
သား ကုိ သား လူျဖစ္ျပီ ထင္တာလဲ မွားတယ္ ။
သား အျပင္ကို ေရာက္ေနတယ္ ထင္တာလဲ မွားတယ္ ။
သား မွားပါတယ္ ။
သား မွားခဲ့ပါတယ္ အေဖ ။

အေမ့ကိုလည္း ေျပာေပးပါဦး အေဖ ။
အကို႔ကို ညာဘက္လက္နဲ႔ ခ်ီထားျပီး
သားကိုလည္း ဘယ္ဘက္လက္နဲ႔ ခ်ီထားေပးပါလို႔
သား ေျခေထာက္ေတြ
လမ္းေကာင္းေကာင္း မေလွ်ာက္တတ္ေသးဖူးဆိုတာ
သား ေကာင္းေကာင္းသိတယ္ အေဖ ။
သား ေကာင္းေကာင္းၾကီး သိလို႔ပါ ။
သားကိုလည္း ခ်ီထားေပးဖို႔
အေမ့ကို ေျပာေပးပါဦး အေဖ ။




ကဗ်ာသူအတြက္ ကဗ်ာသား ကြယ္လြန္စြာရွင္သန္ျခင္း

“ ေမာင္ ဇာတိ ”

အသက္ “၂၃” ( ေခတၱ )

( ေဖေဖာ္ဝါရီ - ေဖေဖာ္ဝါရီ )

ည့ံဖ်င္းမႈ

( မိမိကိုယ္ကို မိမိ အရွင္လတ္လတ္

ေျမျမဳပ္ပစ္ရံုႏွင့္ အရွင္လတ္လတ္ေသဆံုးႏိုင္ေလသည္

အထင္ရွိမႈ ေရာဂါ ႏွင့္ ကြယ္လြန္စြာ ရွင္သန္သည္ ၊၊ )

“ ေသတမ္းစာ ”

တရားနဲ႔ေတာင္မွ

ေျဖလုိ႔မရခဲ့ဘူး

ငါ့ကို ……

ငရဲအႀကီးႀကီး ခ်ပစ္ပါကြယ္ ၊၊

“ ရွင္တမ္းစာ ”

မိမိကိုယ္ကို

ဥယ်ာဥ္ ဟု ထင္မွတ္ေနေသာ

ႏွင္းဆီ ရင္ကြဲ တစ္ပြင့္

အေဟာင္းအတုိင္း ပြင့္လ်က္ရွိသည္ ၊၊

“ ကဗ်ာတစ္ရြက္ ရဲ႕ ေနဝင္ေနထြက္ေခတ္ ”

နားလည္ပါတယ္

နားလဲ မလည္ဘူး

ဒီ ဝတ္ရံုကို ၿခံဳလုိက္ရံုနဲ႔

ငါတုိ႔ သူစိမ္းေတြျဖစ္သြားေစ

ငါတုိ႔ ရန္သူေတြျဖစ္သြားေစေရာလား

မေန႔ကအထိ နားလည္တယ္

မေန႔ကအထိ နားမလည္ဘူး

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့

ငါတုိ႔ သူစိမ္းေတြလုိျဖစ္ဖုိ႔႔

ငါတုိ႔ ရန္သူေတြလုိျဖစ္ဖုိ႔

ဒီဝတ္ရံုကို ၿခံဳခဲ့တယ္….

စိမ္း

ေစ

လုိ

စိမ္း

ခဲ့

ပါ

တယ္

ေကာင္းရာမြန္ရာေရာက္ပါေစေတာ့ကြယ္…၊၊ ၊၊